زایف

“اگار دار جوی او بودام, تو مهدونی, بارودارجون...”

“اگار دار جوی تو بودام, دیگارسون کور مهکاردام”.

“اگار مان هام کالون بودام, تو مهدونی, کی دار یاک راوز...”

“اگار مان چون فالون بودام, چونون رافتور مهکاردام”.

“اگار مان جوی فیرداوسی بودام, از باعدی “شاهنوما”

غازالهوی نیشوتافزووو راوهانگهز مهگوفتام”

“اگار دار جوی خاییومی سوخانپاردوز بودام مان,

با جوز چانده روبوی دوستونهو نیز مهگوفتام”.

چونون وومهنامویاد خهشرو هاقدورو جونساوزه,

کی گاوی روستی هام مهتاووناد کارد یقدومه.

فاروزو شهب دار پهشی داهوناش باسکی یاکسون است,

با فارقی پوختاگون پو مهنیهاد بو ین هاما خومی.

با ساهنی باوستونهو گوه مهخوهاد زاناد چاه-چاه

با جوی بولبولی شاوریدا ین گونجیشکی ژاولیدا.

با جوی پیل مهخوهاد کاشاد بورهیو ساربوره

با روهی زینداگی ین خاسکاشی خودرو ناسانجیدا.

چونون داندون با هام سوویدا, موشتاشرو گیرهه کاردا,

با جوی دیگارون خودرو گوزوراد ین سابوکاندهش,

کی گاوی هولی هوزیر مهکوناد کوری خودوواندی,

کی گاوی یاک خودی او باهری دونیو مهکاشاد تاشویش.

چو ومره بوردو وبو نونی ماردوم خوردو روهات کارد,

ساروپو داعوییو لوف است ین زوتی زایفو گوج.

تامومی ومر بیستاد از فاقیرونو هاقیرون سوو,

واله بوره ناپاردوزاد با انبوری جاموات بوج.