مودار

باوی جونو باوی نونو باوی پیستون,

باوی گولهوی باهوری باچچاگی,

باوی شیری گارمی ناوداوشیدا مهویاد زی داستونی تو, مودار.

دار روخات وژانگهو چون ساتری شهعری زینداگی,

وفارین خوناند بار ازمو با یمونی تو, مودار.

پیر گاشتی, شوعلای هوسنات پارید,

وفتوبی زینداگییات بار ساری کاوهه راسید.

پانجاهوی نارمو پهچونی تو نوگیرو شوداند,

چاشمهوی بارقافشونی تو نوبینو شوداند.

ماویهویات رانگی خوکیستار شوداند,

پویهویات از سافار شالپار شوداند,

نا,

ماکون بو زینداگونی خایربود,

وه مودار!

وه مودار!

گول بودو گولداستاباندی ایب بود

دار زامونی ناوجاوونیهوی تو.

لهک اکنون زینداگی رانگه گیریفت

از تالوشو جونفیشونیهوی تو.

کاوداکونی خورو زورات چون کاباوتارهوی روم

از ساری داستات با دوریهو پاریداند.

هار کوجوه, کی تو دار دونیو نادیدی,

رافتا بو چاشمی تو دیداند.

وماداند ونهو تورو پازمون شودا,

بوز بار ون لونای هعجوزکور.

مهباروی پهشووز از کولباات,

رهختا از شودی اشکی شاشقاتور.

باعدی روهی دور چون خوباند شابهو,

مهنیشینی بار ساری بولیناشون.

تو بوبینی دار جابینو دار سارو راوهویاشون

از سافار, از روههو نومو نیشون.

نوگاهون بینی تو یاک ماوی سافهد,

بار ساری فارزاند توباد نیمی شاب.

وه گاوی دار دیلی شاب بو الام,

“ین قادار نوواقت?” – گاوی زهری لاب.

زینداگی, مودار, هامین است...

میسلی تو مو هام پورارمون مهشاوهم,

میسلی تو مو هام با پیری مهراسهم,

چون راساد ناوبات, زی دونیو مهراوهم.

تو فاقات جووید خوهی موند, مودار,

تو فاقات جووید خوهی موند دار دونیوی زهبو,

تو فاقات بو یودی فارزاندونی راهدور,

مهشوموری بو غامو تالووسا راوزو موههورو.

از مییونی شاورو غاوغوی جاهونی باچچاگی

اللاگاویهوی تو ویاد با گاوشی مان هاناوز,

لهک اکنون ون سادو تالقین نامهسوزاد با خوب,

بالکی از خوبی گارون داعوات نامویاد ساوی راوز...

بو واسییات, بو دوویو ورزوهوی موقادداس

بوز هام وماوزگوری کون مارو.

هار کی راه گارداد با راوی خوک, پویاش گارد دوراد,

بوز هام ومورزگوری کون مارو!