هار لاهزاه, کی از باری مان دور مهشاوی
لائق شیرعلی
هار لاهزاه, کی از باری مان دور مهشاوی,
هی وفتوبی ومری مان, کامنور مهشاوی.
بینوی دوشت چاشمی تو از نوری یشقی مان,
قادری مارو نادونی اگار, کاور مهشاوی.
خوش بیگزارونداام تورو بو یشقو شهعرو مای,
پاس بو چی شیکوا بو مانات نوجاور مهشاوی?
ین سون, کی مهخوری دیلی مایخورای مارو,
دار راوی گاور وویشی انگور مهشاوی.
گار پوختا بود شهعری مان دار دوشی وتاشات,
خیشته پاس از وافوتی مان بار گاور مهشاوی.
هارچاند مهراوی زی مان دار شومی زینداگی,
از بایتهوی شهعری مان مانزور مهشاوی.
ز-ون پاس, کی مان بیمیرامو دار خوکی تار راوام,
چون شهعرهوی مان تو هام ماشهور مهشاوی.
1988
- ژانر
- غزل
- سال
- 1988 (تقریبی)
چاپها
- 1988وفتوببورونص. 144
- 2001کوللییوتی اشعورص. 641
- 2009سادو یاک غازالص. 102